Lampy UV-C (254 nm) niszczą DNA mikroorganizmów w ułamku sekundy: bez chloru, bez wpływu na smak i zapach wody. Bezpieczna, certyfikowana metoda dla domów, restauracji, hoteli i przemysłu spożywczego.
Lampa UV-C emituje promieniowanie o długości fali 254 nm. Woda przepływa przez reaktor ze szkłem kwarcowym: promieniowanie penetruje komórki mikroorganizmów, trwale uszkadzając ich DNA i RNA. Bakterie, wirusy i pierwotniaki tracą zdolność do rozmnażania się i giną w ciągu sekund.
W przeciwieństwie do chlorowania, metoda UV nie wprowadza żadnych substancji chemicznych do wody, nie zmienia jej smaku ani zapachu, i nie tworzy szkodliwych produktów ubocznych (trihalometanów).
Ochrona wody ze studni przydomowej przed bakteriami coli i E. coli. Montaż na rurociągu za hydroforemnią: prosta instalacja, brak obsługi chemicznej.
Wymóg HACCP i Sanepidu w obiektach zbiorowego żywienia. UV na linii zimnej wody pitnej i c.w.u.: pełna dokumentacja dla PSSE.
Krytyczne środowisko: pacjenci z obniżoną odpornością. UV jako dodatkowa bariera mikrobiologiczna, szczególnie przy ryzyku Legionelli i Pseudomonas.
Woda technologiczna do mycia, płukania i produkcji. Wymagania certyfikacji BRC, IFS i ISO 22000: UV spełnia normy bez wpływu na produkty.
Wspomaganie chlorowania: mniejsze zużycie chemii, eliminacja chloramin. Skuteczne wobec Cryptosporidium i Giardia odpornych na chlor.
Końcowy etap uzdatniania w stacjach komunalnych i przemysłowych. Wydajność od 0,5 m³/h (prywatny dom) do 6 000 m³/h (wodociąg miejski).
UV eliminuje zanieczyszczenia mikrobiologiczne: bakterie, wirusy i pierwotniaki (w tym Cryptosporidium i Giardia). Nie usuwa jednak zanieczyszczeń chemicznych, metali ciężkich, azotanów ani twardości wody. W przypadku wody z wysokim stężeniem żelaza, manganu lub twardości warto połączyć UV z filtracją lub zmiękczaczem.
Lampy standardowe wymienia się co 12 miesięcy (ok. 8 760 godzin pracy). Lampy amalgamatowe wytrzymują do 16 000 godzin: wymiana co 18–24 miesiące. Czujnik UV w reaktorze monitoruje aktualną skuteczność i informuje o konieczności wymiany.
Tak, promieniowanie UV-C przy dawce ≥40 mJ/cm² skutecznie inaktywuje Legionella pneumophila. UV często stosuje się jako uzupełnienie dezynfekcji termicznej lub ClO₂, szczególnie w instalacjach narażonych na biofilm. Skontaktuj się z nami, jeśli podejrzewasz obecność Legionelli: może być potrzebna kombinacja metod.
Dobór lampy zależy od wydajności pompy (m³/h) i jakości wody (mętność, zawartość żelaza). Woda musi być klarowna: mętność ≤1 NTU i żelazo ≤0,3 mg/l dla skutecznego działania UV. Dla typowej studni domowej (wydajność 1–2 m³/h) wystarczy reaktor o mocy 25–55 W. Przed montażem zalecamy badanie wody.
Nie, to główna zaleta UV nad chlorowaniem. Promieniowanie UV nie wprowadza żadnych substancji do wody i nie tworzy produktów ubocznych. Smak i zapach wody pozostają bez zmian.
W przypadku prywatnych instalacji domowych zgłoszenie do Sanepidu nie jest wymagane. Dla obiektów użyteczności publicznej (hotele, restauracje, szpitale) lampa UV wpisuje się w dokumentację systemu zabezpieczenia jakości wody: MICHLOR przygotowuje pełną dokumentację techniczną.
UV działa wyłącznie na to, co przepływa przez reaktor, i tylko wtedy, gdy promieniowanie dociera do bakterii. To wyznacza granice tej metody.
Dlatego dobór lampy zaczynamy od wyniku badania wody, a nie od katalogu urządzeń.
Do wyceny potrzebujemy wyniku badania wody i informacji o szczytowym zużyciu w obiekcie. Wycena jest bezpłatna i niezobowiązująca.
Lampa UV działa tylko na wodzie klarownej, więc zaczynamy od badania mętności i żelaza. Dopiero wtedy wiadomo, czy potrzebna jest filtracja wstępna.
